Centrum Astronomii
Uniwersytet Mikołaja Kopernika

Evariste Galois i zagadnienie N ciał

Maciejewski Andrzej J.

W nocy z 30 na 31 maja 1832 roku, przed fatalnym pojedynkiem, dwudziestoletni Evariste Galois spisał podstawy teorii, która dziś nosi jego imię i stanowi część kursowych wykładów z algebry. Wyjaśnia ona, dlaczego umiemy policzyć pierwiastki niektórych wielomianów. Na przykład umiemy policzyć pierwiastki dowolnych wielomianów stopnia mniejszego niż pięć, ale dla wielomianów wyższych stopni, w ogólności wyrażeń algebraicznych na ich pierwiastki znaleźć nie można. Jednak, niejako w nagrodę, udowodnić można, że jest to niemożliwe. Ideę Galois przeniosiono do teorii równań różniczkowych i, po 100 latach, właśnie to uogólnienie znalazło nieoczekiwane zastosowanie do badania układów mechanicznych. Opowiem o tym, w jak bardzo prosty sposób, wykorzystując wspomniane uogólnienie teorii Galois, można rozwiązać jeden z najstarszych problemów związanych z zagadnieniem N ciał. Ten problem to dowód niecałkowalności zagadnienia 3 ciał.

Data
30.05.2016 - 11:15
Miejsce
Sala seminaryjna KRA